Sprookjes

We lopen door het bos. Opeens staat Jeppe stil, steekt zijn vinger op en zegt geschrokken: "Ssst! Ik hoor de stoute bolle wolf!"

"Jeppe, hoe doet de haan?"
"Tuukuluuketekuuu! Hard hè?!"

Een echte Vermeer

Pien maakt tekeningen aan de lopende band, de een nog mooier dan de ander. Momenteel is het onderwerp van haar kunstwerken de familie. Van links naar rechts: papa, Jeppe, mama

  

Op een mooie zomerdag

Op de langste dag van het jaar wordt er weer een stuk tuin onder handen genomen. Pien helpt volop mee. Jeppe vermaakt zich in de zandbak en houdt intussen nauwlettend Flinn in de gaten die er met zijn auto's vandoor dreigt te gaan.

Oranjefan

Allemaal fan van Oranje bij ons op de Berg:

Ietwat overmoedig geworden, besloot moeders haar ook nog 'Hup Holland hup' aan te leren, maar dat bleek een minder succes. De tekst veel te ingewikkeld, de melodie te ordinair, en bovendien "we hoeven niet Hup Holland te doen, mama, we doen gewoon alleen Nederland oh Nederland, want ik weet toch dat Nederland gaat winnen en niet Holland!"

Pien gaat een dag na de overwinning van Nederland op Australië in feestkleding met bijpassende ketting en armband naar school. Zoals iedere donderdag beginnen ze in de speelzaal, dus proberen we haar aan te praten dat ze haar sieraden op school in haar tas doet, zodat er bij het rennen, klimmen en spelen niks verkeerd kan gaan. Pien is het daar niet mee een.

"Nee mama, ik kan het wel gewoon aanhouden, hoor."

"Maar Pien, misschien blijft er een kindje aan hangen en dan gaat het kapot."

"Maar jij hebt toch ook wel eens kettingen aan naar je werk en die trekken ze dan toch ook niet kapot!"

Altijd is kortjakje ziek

En soms is Jeppe ziek. Een heel weekend lang. En als de werkweek weer begint, is hij weer beter.

Zon, zand en water

Zo'n mooi weekend moet je wel doorbrengen in de buitenlucht.

Samen

... zingen, dansen en spelen.

Avondje bankzitten

Acht uur, kinderen in bed, een lekker rustig avondje met z'n tweetjes in het vooruitzicht. Maar niks is minder waar. Eén van de drie besluit dat slapen niet nodig is.

Wijsneus

Pien zit te pulken aan een velletje op haar duim. "Doe maar niet, Pien, dan gaat het open en dat doet zeer."

Pien: "Maar ik wil weten hoe de binnenkant van mijn duim eruit ziet."

Pien is geobsedeerd met verjaardagen en leeftijd. Ik verklap dat ik al bijna jarig ben.

"Hoeveel ben je nu?"

"Achtendertig. Hoeveel jaar word ik dan als ik jarig ben?"

"Zevenendertig."

"Was het maar waar. Nee, helaas. Wat komt er na acht?"

"Negen."

"Dus hoeveel jaar word ik?"

"Negentien."

Daar houden we het maar op!

Piens eerste brief