De mens Jeppe

Jeppe zit op het kinderdagverblijf naar zijn favoriete juf Diana aan tafel. Hij geniet van een kiwi.
Jeppe: "Ik vind kiwi zo lekker!"
Diana: "Wat leuk, Jeppe, ik vind kiwi ook heel erg lekker."
Jeppe: "Ja, ik ben ook maar een mens."

Jeppe knijpt zijn ogen dicht tegen de zon.
Lonneke: "Is de zon te fel, Jeppe?"
Jeppe: "Ja, de zon is te vuil!"

In het stadspark zitten drie dikke duiven op het gras. Jeppe besluit ze te gaan vangen, maar als hij er naartoe rent, vliegen ze weg. Jeppe draait zich met een boos gezicht om, stampt op de grond en zegt: "Nou ben ik van die boos!"

Jeppe ziet hoog in de lucht een vliegtuig met een lang condensspoor. "Kijk! Een vliegtuig met een hele lange staart!"

We staan, zoals vrijwel iedere morgen, weer eens in de file. Het is stil in de auto; iedereen is in gedachten verzonken. Ik staar wat naar buiten als Jeppe opeens vanaf de achterbank roept: "Joehoe mama, ben je er nog?!"

Lente

In het bos klinkt geklop. "Wat is dat?" vraagt Jeppe.

"Dat is een specht, Jeppe."

"Oh, ik dacht dat het een kraai was die snurkt."

Knap kind

Op 8 maart 2015 constateert Pien, nog voordat we goed en wel begonnen zijn: "Wej syn an t teknun". Vervolgens wordt de stelling in de praktijk gebracht - er verschijnt een zee met een grote boot en een enorme vis, een haai (al heeft 'ie veel weg van een krokodil).

Op 11 maart maakt Pien een overzichtstekening van hun slaapkamer. Jeppe heeft in dit geval een hoog, grijs bed (links op de tekening, met ladder). Haar eigen bed is paars, met ladder en kastdeurtjes (zeer accuraat, alleen de kleur klopt niet helemaal). Pien ligt in haar rode pyjama in bed, Jeppe staat bij de deur. Hij heeft de kleur 'huid' en staat klaar om in bad te gaan. 

Op 14 maart vult Pien zelf het vriendenboekje van haar klasgenootje en vriendin Emilia in. Met een heel klein beetje hulp hier en daar (het bolletje van de b moet naar rechts, dat van de d naar links). Achter 'het leukste liedje is...' staat 'Kinderen voor kinderen'.

Omdat Pien binnenkort jarig is, bijna 5, denken we vast na over een kinderfeestje. Ze bedenkt regelmatig wie ze allemaal wil uitnodigen. "Ik wil dat Nena komt, en Fleur, en Ilse, maar ik twijfel nog over Stella..."

Op de fiets de berg op besluit Pien tot honderdmiljard te tellen - tegen die tijd zullen we toch wel boven zijn. In stilte begint ze. Na een paar seconden zegt ze: "Mama, ik ben al bij de tweetallen." Wat dat zijn? "Dat zijn die je met twee letters schrijft." Bij welk getal dat de tweetallen dan beginnen? "Bij dertien" ... stilte... "oh nee, bij tien!"

"Ik weet wat zoogdieren zijn. Dat zijn warmbloedigen."

Piena da Geulli

Een late nazaat van Leonardo da Vinci? Of toch een genetische link met de grote Johannes?

De volgende mijlpaal

Geen kleine ukkies meer op de Berg. Sinds 1 maart bewegen alle gezinsleden zich op twee benen voort.

Grootse plannen

Pien deelt voor het slapen gaan nog even haar plannen voor morgen mee: "Morgen ga ik de Mona Lisa maken."

Flinn is dol op zijn zusje. Als hij haar hoort of ziet roept hij 'Piej!'. Tijdens een wandeling zit Flinn in de drager op mijn rug en loopt Pien vooruit. Steeds als ze even uit beeld verdwijnt klinkt het klaaglijk op mijn rug 'Piej?'.

Flinn is erg dol op Pop van Pien, maar ja, die is van Pien. Dus kreeg Flinn zijn eigen zelfgemaakte pop. Intens gelukkig nam hij die in zijn armen en verzuchtte 'Poej'.

Een mijlpaal

Iedereen is druk bezig, niemand let op Flinn, en juist in dat onbewaakte ogenblik besluit hij te gaan staan. Helemaal uit zichzelf, helemaal los. Als hij door heeft dat we dat erg knap vinden en allemaal enthousiast beginnen te klappen telkens wanneer hij het kunstje weer laat zien, weet hij van geen ophouden.

Pien zingt vrolijk mee met de verzamel cd van Kinderen voor Kinderen:

"Ledigo, geef me je ledigo, nou wil ik ook eens zien, hoe ik er later uit zal zien" (make-up, geef me je make-up)

"Ik word elke morgen wakker met een meisje in mijn hoofd" (ik word elke morgen wakker met een wijsje in mijn hoofd)

"Daar heb je weer zo'n tweedehap jas" (daar heb je weer zo'n tweedehands jas) - als Pien vraagt wat ik opschrijf, vertel ik van de 'tweedehap jas'. Een beetje verbaasd corrigeert ze me: "Tweede grapjas!"

Iedere dag iets anders

Nooit een dag hetzelfde op de Berg. De ene dag een clown en een vlinder in huis, de dag daarop twee zieken thuis. Tussendoor wordt er genoten van een lekker verfrissende boswandeling en een bezoekje aan BroembroemThijs en Wendy.

Jeppe heeft het helemaal door: tegenwoordige tijd, verleden tijd, voltooid verleden tijd. Hij gebruikt het allemaal netjes en bij voorkeur door elkaar. Als hij 's ochtends uit bed komt, constateert hij: "Ik sloepde de hele nacht!"

Pien ligt al in bed. Papa heeft een verhaaltje voorgelezen en mama komt nog even een knuffel geven.

Pien: "Mama, ik hou zo van Bethlehem."

Flinn wijst enthousiast naar Pien en roept: "Piej!" Kijkend naar een foto van Jeppe, zegt hij: "Puh!" En de tuta-auto heet 'taa'.

Logeetje Flinn

We hebben een logeetje: Flinn, de oude knuffel van een vriendin van Apa en Ama. We leggen zijn logeerpartij met foto's en filmpjes vast.

Als logeetje Flinn weer naar huis is, laat onze Flinn ook nog even zien wat hij kan. Op 10 januari loopt hij enthousiast een flink stuk achter een stoeltje door de kamer. Zou hij net als Jeppe de komende maanden alleen maar met behulp van een stoeltje willen lopen? Als Apa en Ama met logeetje Flinn weer op huis aan gaan, zwaait onze Flinn en zegt "Buh buh" (bye bye).

Gelukkig 2015!

Wij waren keukenloos, dus brachten we de kerstvakantie door in het noorden. Daar genoten we van heerlijke maaltijden en fijn gezelschap, orchideeën en vlinders, apen en olifanten, en natuurlijk van de kindjes!