Het is tijd voor een nieuwe tandenborstel, dus Pien kiest er voor zichzelf een met een prinses, voor Jeppe eentje met een vliegtuig en voor Flinn eentje met een auto. Na overhandiging besluit Jeppe dat hij toch liever die met de auto had, dus wordt er geruild. Maar na de eerste poetsbeurt besluiten de heren dat ze toch terug willen naar de oorspronkelijke situatie, of, beter nog, dat ze iedere dag van tandenborstel gaan wisselen. Daar steken wij een stokje voor door te zeggen dat het niet zo heel fris is om de tandenborstel van iemand anders te gebruiken, denkende dat daarmee de kous is afgedaan. Maar nee, de volgende ochtend neemt Jeppe weer de tandenborstel van Flinn ter hand.
Ik: "Bah Jeppe, dat is echt een beetje vies!"
Jeppe: "Nee hoor, ik hóu van het spuug van Flinn!"
Peter is voor zijn werk een dagje naar Amsterdam, met de trein. Wij halen hem op van het station. Uiteraard moet er even goed gecommuniceerd worden hoe laat we waar staan. Daar hebben wij Pien voor, die ijverig smsjes stuurt: "We gaan nu naar. Het grote. Stjaastjon. Xxx"
Ik vraag haar om even duidelijk aan te geven dat we in Bunde op de grote parkeerplaats staan en niet op het centraal station van Maastricht: "Van dunbe grote parkeergeraasje"
Jeppe spaart dinoplaatjes. Na een uitstapje naar de appiehappie heeft hij weer een nieuwe stapel. Zorgvuldig worden de plaatjes gesorteerd. Hij spot meteen al een dubbel exemplaar. Ik vertel dat zijn neefje Job ook dinoplaatjes spaart en dat hij de plaatjes volgende week op de SuperTermeerDag mee kan nemen, zodat hij met Job kan ruilen.
Zorgvuldig wordt er ingeplakt en de hoeveelheid dubbele stickers neemt gestaag toe. Als hij klaar is bekijkt hij tevreden het stapeltje weggeefexemplaren: "Zo, die zijn voor mijn zoontje."
