Bolleboosjes

Pien is doorgestroomd naar groep 4 omdat ze zich in groep 3 toch echt verveelde. En bij die versnelling hoort natuurlijk ook een fris, vlot kapsel!

Omdat ze zich zo verveelt, mag ze haar eigen boeken meenemen naar school. Nadat ze alle Reis-door-de-tijd boeken van Geronimo uit had en ook de Pinkeltjes, Sjakies en Abeltjes min of meer van buiten kende, had ze nog wel een boek dat ze mee naar school wilde nemen:

Moeders zingt in een kamerkoor en daar staan niet zelden geestelijke werken op het programma. De stukken hangen aan elkaar van amens en alleluia's en dat nemen ze over. Al springend op de trampoline klinkt het uit drie keeltjes: "Ammeloela, ammehoela!"

Er hangt sinds kort een klok in de woonkamer die dankbaar en vaak gebruikt wordt om te oefenen met kloklezen. Pien en Jeppe lezen al behoorlijk accuraat en Flinn is aardig op weg: "Kijk Pien en Jeppe, het is kwart over vier, kijk maar, de kleine wijzer staat op de zeven en de grote wijzer op de puh van Pien!"

Feestdagen

Pien wordt 7 en we vieren een familiedagje met een bezoekje aan zee. Flinn ziet voor het eerst bewust met eigen ogen de zee: "OH, DE ZEE!! DE ZEE!!! ZIE JE DAT?! DAAR IS DE ZEE!!"

Het eerste wat Flinn doet als hij op het strand aankomt, is een hand zand pakken en naar zee lopen. Hij legt uit: "Ik ga soep maken, voor mijn vrienden. Maar voor de nep, hoor. Je moet het niet echt proeven, het is veels te zout!"

Gedurende de dag vermaakt Flinn zich met zijn grote nicht Bo die heel lief schelpjes met hem gaat zoeken, hem duwt op de schommel, hem in de bolderkar rondrijdt, en hem een zeer dikke knuffel geeft bij het afscheid. De hele dag is het Bo voor en Bo na. Kortom, Bo heeft het helemaal gemaakt bij Flinn; hij is dol op Bo. Als we wegrijden zit hij dan ook hard te zwaaien en te roepen: "Daahaag Muk! Doeidoei Muk, tot de volgende keer Muk!" Kort van geheugen...

Tussen professoren

Pien krijgt een vriendenboekje mee naar huis. Zo'n boekje met vragen als 'hoe heet je', 'wanneer ben je jarig', 'wat is je lievelingskleur' en 'wat wil je later worden'. De antwoorden zijn over het algemeen vrij standaard en voorspelbaar. De meeste meisjes hebben als lievelingskleur roze, de jongens blauw. De meeste jongens worden brandweerman, of politieagent, of astronaut. De meisjes worden over het algemeen dierenarts, of juffrouw, of mama. Zo niet Pien. Haar lievelingskleur is blauw, en ze wil 'profesor' worden. Gezien het zelfgeschreven epistel waar ze recent mee thuiskwam, voorzien wij een carrière als evolutionair bioloog.

Haar broer is al aardig op weg om net zo'n bolleboos te worden:

Het gaat wat snel, maar hij 'leest' hier 'verse halfvolle melk'.

Aan het ontbijt heeft Flinn zijn beker verse halfvolle melk tot op de bodem leeggedronken.

Ama: "Wil je nog een beker verse halfvolle melk, Flinn?"

Flinn: "Nee, doe mij maar een biertje!"

Van winter tot lente

Beleefde jongens

Flinn is een zeer beleefde jongen. Zelfs als Apa en Ama er voor de zoveelste dag op rij zijn, en ze vertrekken als hij net middenin een spannend speelavontuur met zijn treinen zit, neemt hij heel netjes afscheid: "Tot ziens, Ama, fijn dat je er was."

Jeppe doet dieren na en wij mogen raden welk dier hij is. De slang en de slak zijn niet moeilijk, maar het volgende dier kent niemand. Jeppe helpt ons uit de brand: "Het is een giftige hazedís!"

Jeppe zit bij Neeltje. Ik vertel hem dat hij vroeger, toen hij klein was, Pien 'Pippa' noemde, en vraag hem hoe hij denkt dat Neeltje hem zal gaan noemen. 'Urre' is het antwoord. Meteen daarop lacht Neeltje breed en zegt "Urre orre".

"Hee," roept Jeppe, "ze praat over mijn oren!"

Flinn is voor een checkup bij het consultatiebureau als het brandalarm af gaat. Hij gaat samen met Marleen op onderzoek uit en ze zien vier brandweermannen het pand betreden. Gelukkig blijkt het vals alarm, maar Flinn blijft vriendelijk. Hij doet de brandweermannen persoonlijk uitgeleide: "Doei doei! Daar staat jullie brandweerwagen."

Nog meer moois

Er hoeft niet altijd een aanleiding te zijn voor een nieuwe post. Onze schatjes zijn bijzonder genoeg om zomaar voor de gewoon te delen!

Rooie Nella

Een vriendelijk winterzonnetje schijnt de kamer in en verlicht Neeltjes achterhoofd. "Oh kijk!" roept Jeppe vol verwondering, "Oranje met goud!" Ze lijkt inderdaad wat rossig.

De cd van Kinderen voor Kinderen is razend populair in huize Berg. Uit volle borst wordt er meegezongen:

"Voor altijd jong, dat is mij opa, klimt in de bomen, kan marathons lopen, zo chill"

Ook Flinn kent de tekst, bijna:

"Voor altijd jong, dat is mijn opa, klimt in mijn oma, zo chill"

Ouwetjes

De kerstdagen zijn een ideaal moment om alle foto's te sorteren. Dan kom je nog eens wat leuks tegen, zoals deze.

Na een bezoekje aan het circus:

Flinn gaat met Apa naar het station in Maastricht om treinen te kijken. Daar wordt hard gewerkt. Voor het station is een soort kanaal ontstaan dat vol staat met water. Een duiker maakt zich op kopje onder te gaan, ongetwijfeld om belangrijke werkzaamheden uit te voeren.

"Kijk," zegt Flinn, "die gaat naar de haaien!"

Vrolijk kerstfeest

Terwijl er tussen de kerstlampjes en kerstballen druk engeltjes gemaakt worden, nog een paar foto's van Neeltjes eerste maand, inclusief de voorstelling voor Sinterklaas waarin Jeppe een glansrol als wolf vervulde.

Neeltje wordt voor haar en onze nachtrust, die overigens uitstekend is, 's nachts ingevouwen in een paar zachte doeken. Het ziet er wat krap en ingebakerd uit. Als ze 's ochtends wakker wordt in het bijzijn van Jeppe, vraagt die laatste ongerust en bezorgd: "Mag ze nou uit haar gevangenisje?!"

Daar is ze!

Neeltje

op 27 november 2016 om 4:27u

op keizerlijke wijze geboren in het academisch ziekenhuis in Maastricht