Lang zal ze leven!

Pien heeft nog wat last van de zomertijd: toen we haar wakkerzongen, draaide ze zich om en zei "moe"... Maar alle slaap was meteen uit de oogjes verdwenen toen ze beneden de slinger zag. Op het kinderdagverblijf mocht ze het krokodil-instrumentje terwijl de andere kindjes voor haar zongen en deelde ze haar zakdoekjes met druiven uit. Toen kreeg ze thuis nog een schommel en was de dag weer voorbij...

Bijna jarig...

Morgen is het zover, dan wordt ons kleine meisje alweer 2 jaar! Alles is in gereedheid gebracht. Laat het feestvarken maar komen!

Een mooi weekend

Heerlijk weer, kindjes die graag buiten zijn en genoeg te doen in de tuin; ingrediënten die een geslaagd weekend garanderen!

Hieperdepiep hoera!

Een kadootje voor de jarige oma Jannie! (en ook voor alle andere fans)

Mooie dagen, kom je ook?

Op woensdag begon het voorzichtig en toen volgden er een paar prachtige dagen die op zondagmiddag eindigde met regen. Maar genoten hebben we!

Op 27 maart wordt Pien twee jaar! Dat vieren we op 1 april (geen grapje) op de Moorveldsberg. We hopen op mooi weer en heel veel mensen, zodat we optimaal gebruik kunnen maken van de tuin. Laat je even weten of je komt?

All's well

Alles goed in huize Moorveldsberg. Pien is de kinderstoel ontgroeid. Ze zit nu als een groot kind aan de tafel. Regelmatig schuift ze haar stoel naar achteren en roept dan "aanhuife!". Ook neemt Pien vaak een telefoon ter hand. Ze houdt 'm aan haar oor en zegt: "Hallo? Ja. Oekie! Doewiej!"

Pien was even een heel klein beetje jaloers toen we gevieren op de fiets naar Maastricht gingen. Ineens mocht Jeppe in de fietskar waar zij, maanden geleden voor het laatst, altijd in zat. Maar het verdriet was snel voorbij: zij mocht bij papa achterop en die ging veel harder! En nu fietsen we iedere dag 22km: 11km heen, bergaf, en 11km terug, bergop. Maar goed dat papa zo snel kan; het eten staat klaar als mama met Jeppe thuis komt!

De vrije dagen worden besteed aan genieten van de tuin. En vooral van het leven daarin. We mogen inmiddels twee eekhoorns en een bonte specht tot de vaste bezoekers rekenen, naast alle mussen, merels, vinken, mezen (kool-, pimpel-, kuif-, zwarte, staart-, e.a.), roodborstjes, kraaien, duiven en de slechtvalk.

Carnaval en meer - paar extra foto's

Groot feest in het zuiden des lands, dus verlieten wij voor eventjes ons paleisje op de Berg. We brachten een paar dagen door bij opa en oma in Oldemarkt en bezochten de drie nichtjes in het hoge noorden.

Weer thuis worden we vriendelijk welkom geheten door Frederik, onze huis-, nou ja, tuin-eekhoorn.

We voeren een gesprek over fysica. Pien weet precies waar we het over hebben: "Jaaa, "fiesie kijken!!" en ze loopt vast naar de deur. Als we uitleggen dat we het niet over de televisie hebben, maar over natuurkunde, kijkt ze even bedenkelijk. Dan klaart haar gezicht op: "Jaaa, nou koekje!" en ze rent naar de keuken.

Pien loopt regelmatig even naar de keuken, trekt de koelkast open en vertelt wat ze wil hebben: "buiven" (druiven).

We hebben het al zo vaak voorgelezen, dat wij (en Pien) het kunnen dromen: Nijntje in de speeltuin. 

Kijk Nijn, een wip, zei vader Pluis

...

En toen Nijn alles had gedaan

dronk de familie Pluis

een lekker glaasje bessensap

toen gingen ze naar huis

Dus bij de zoveelste keer voorlezen vragen we Pien om mee te helpen.

Kijk Nijn, een...? "HIEPHAP!"

...

En toen Nijn alles had gedaan

dronk de familie Pluis

een lekker glaasje...? "MELK!"

Op de foto

In navolging van de serie Pien hoofdje-handjes-voetjes (grote foto's op linnen) wilden we van Jeppe ook een mooie herinnering voor aan de muur. Hij moest dus op de foto...

Opa en Oma kwamen langs voor Peters verjaardag. Nadat Pien een aantal katten uit de boom had gekeken, ontdooide ze en deed ze kunsten in de grote en de kleine hiephap (respectievelijk de schommelstoel en het wipstoeltje van Jeppe) en las ze heerlijk boekjes met Oma.

Pien telt Jeppes teentjes: "een twee drie zes zes zes".

De nieuwe klok slaat 5 keer. Pien zegt heel beslist: "vijf!"

Papa leest altijd vijf verhaaltjes voor als Pien naar bed gaat. Als het een keer aan de late kant is, zegt hij: "vier verhaaltjes." Pien haalt haar vinger uit haar mond en zegt: "vijf!"

Pien balt haar vuisten en zingt: "diesu tuif" (waarbij 'tuif' met een Haagse tongval à la Jacobse en Van Es wordt uitgesproken) - deze vuist op deze vuist...

Na een dagje 'school'

Pien leert veel op het kinderdagverblijf, vooral praten. Bij thuiskomst wil ze graag met papa 'voetjeballen'. Als het goed gaat, steekt ze haar 'tuin' op. En dan zegt ze "peppe pliepe papa" wat wij uiteindelijk ontcijferen als 'papa, help je me alsjeblieft?'. Aan tafel zegt ze met haar allervriendelijkste glimlach "tomme mama" en schuift haar bord bij in de hoop nog een stukje aardappel te bemachtigen. Gelukkig weet zij nog niet wat 'stomme mama' betekent en het kindje van wie ze het geleerd heeft vast ook niet...

Oom Kiko!

Nico komt langs en nadat Pien heel eventjes de kat uit de boom heeft gekeken, is het duidelijk: oom Kiko heeft haar hart gestolen. Hij mag al haar knuffels zien, moet eindeloos met haar met de blokken spelen, mag zich verheugen op interessante buitelingen van mevrouw ("Piem fufalle!") en krijgt niet de kans rustig te eten, want Pien wil op schoot.