Lente

In het bos klinkt geklop. "Wat is dat?" vraagt Jeppe.

"Dat is een specht, Jeppe."

"Oh, ik dacht dat het een kraai was die snurkt."

Knap kind

Op 8 maart 2015 constateert Pien, nog voordat we goed en wel begonnen zijn: "Wej syn an t teknun". Vervolgens wordt de stelling in de praktijk gebracht - er verschijnt een zee met een grote boot en een enorme vis, een haai (al heeft 'ie veel weg van een krokodil).

Op 11 maart maakt Pien een overzichtstekening van hun slaapkamer. Jeppe heeft in dit geval een hoog, grijs bed (links op de tekening, met ladder). Haar eigen bed is paars, met ladder en kastdeurtjes (zeer accuraat, alleen de kleur klopt niet helemaal). Pien ligt in haar rode pyjama in bed, Jeppe staat bij de deur. Hij heeft de kleur 'huid' en staat klaar om in bad te gaan. 

Op 14 maart vult Pien zelf het vriendenboekje van haar klasgenootje en vriendin Emilia in. Met een heel klein beetje hulp hier en daar (het bolletje van de b moet naar rechts, dat van de d naar links). Achter 'het leukste liedje is...' staat 'Kinderen voor kinderen'.

Omdat Pien binnenkort jarig is, bijna 5, denken we vast na over een kinderfeestje. Ze bedenkt regelmatig wie ze allemaal wil uitnodigen. "Ik wil dat Nena komt, en Fleur, en Ilse, maar ik twijfel nog over Stella..."

Op de fiets de berg op besluit Pien tot honderdmiljard te tellen - tegen die tijd zullen we toch wel boven zijn. In stilte begint ze. Na een paar seconden zegt ze: "Mama, ik ben al bij de tweetallen." Wat dat zijn? "Dat zijn die je met twee letters schrijft." Bij welk getal dat de tweetallen dan beginnen? "Bij dertien" ... stilte... "oh nee, bij tien!"

"Ik weet wat zoogdieren zijn. Dat zijn warmbloedigen."

Piena da Geulli

Een late nazaat van Leonardo da Vinci? Of toch een genetische link met de grote Johannes?

De volgende mijlpaal

Geen kleine ukkies meer op de Berg. Sinds 1 maart bewegen alle gezinsleden zich op twee benen voort.

Grootse plannen

Pien deelt voor het slapen gaan nog even haar plannen voor morgen mee: "Morgen ga ik de Mona Lisa maken."

Flinn is dol op zijn zusje. Als hij haar hoort of ziet roept hij 'Piej!'. Tijdens een wandeling zit Flinn in de drager op mijn rug en loopt Pien vooruit. Steeds als ze even uit beeld verdwijnt klinkt het klaaglijk op mijn rug 'Piej?'.

Flinn is erg dol op Pop van Pien, maar ja, die is van Pien. Dus kreeg Flinn zijn eigen zelfgemaakte pop. Intens gelukkig nam hij die in zijn armen en verzuchtte 'Poej'.

Een mijlpaal

Iedereen is druk bezig, niemand let op Flinn, en juist in dat onbewaakte ogenblik besluit hij te gaan staan. Helemaal uit zichzelf, helemaal los. Als hij door heeft dat we dat erg knap vinden en allemaal enthousiast beginnen te klappen telkens wanneer hij het kunstje weer laat zien, weet hij van geen ophouden.

Pien zingt vrolijk mee met de verzamel cd van Kinderen voor Kinderen:

"Ledigo, geef me je ledigo, nou wil ik ook eens zien, hoe ik er later uit zal zien" (make-up, geef me je make-up)

"Ik word elke morgen wakker met een meisje in mijn hoofd" (ik word elke morgen wakker met een wijsje in mijn hoofd)

"Daar heb je weer zo'n tweedehap jas" (daar heb je weer zo'n tweedehands jas) - als Pien vraagt wat ik opschrijf, vertel ik van de 'tweedehap jas'. Een beetje verbaasd corrigeert ze me: "Tweede grapjas!"

Iedere dag iets anders

Nooit een dag hetzelfde op de Berg. De ene dag een clown en een vlinder in huis, de dag daarop twee zieken thuis. Tussendoor wordt er genoten van een lekker verfrissende boswandeling en een bezoekje aan BroembroemThijs en Wendy.

Jeppe heeft het helemaal door: tegenwoordige tijd, verleden tijd, voltooid verleden tijd. Hij gebruikt het allemaal netjes en bij voorkeur door elkaar. Als hij 's ochtends uit bed komt, constateert hij: "Ik sloepde de hele nacht!"

Pien ligt al in bed. Papa heeft een verhaaltje voorgelezen en mama komt nog even een knuffel geven.

Pien: "Mama, ik hou zo van Bethlehem."

Flinn wijst enthousiast naar Pien en roept: "Piej!" Kijkend naar een foto van Jeppe, zegt hij: "Puh!" En de tuta-auto heet 'taa'.

Logeetje Flinn

We hebben een logeetje: Flinn, de oude knuffel van een vriendin van Apa en Ama. We leggen zijn logeerpartij met foto's en filmpjes vast.

Als logeetje Flinn weer naar huis is, laat onze Flinn ook nog even zien wat hij kan. Op 10 januari loopt hij enthousiast een flink stuk achter een stoeltje door de kamer. Zou hij net als Jeppe de komende maanden alleen maar met behulp van een stoeltje willen lopen? Als Apa en Ama met logeetje Flinn weer op huis aan gaan, zwaait onze Flinn en zegt "Buh buh" (bye bye).

Gelukkig 2015!

Wij waren keukenloos, dus brachten we de kerstvakantie door in het noorden. Daar genoten we van heerlijke maaltijden en fijn gezelschap, orchideeën en vlinders, apen en olifanten, en natuurlijk van de kindjes!

Vrolijk kerstfeest!

Wij zijn helemaal in de kerststemming. De kerstconcerten van Lingua e Musica zitten erop. Tijdens het laatste concert zat er heel bijzonder publiek in de zaal: Peter en Pien. Pien had speciaal prachtige concertkleren aangetrokken en ondanks dat het vrij koud was in de kerk, wilde ze per se haar jas uit, zodat we allemaal konden zien hoe mooi ze was. In haar haar twee mooie staartjes, gesierd met twee strikken. Pien was een uur lang heel lief stil en kleurde tijdens het luisteren in haar tekenboek. Overigens was Peter ook heel lief stil.

Pien zingt een alternatieve versie van Jingle bells:

Jingle bells, jingle bells, jingle all the way

Niemand die kan voetballen, behalve Pee Es Vee, hee!

Pien heeft een jongetje in de klas met twee papa's. We vragen er een beetje over door.

"Heeft hij dan ook twee mama's?" Nee, dat is niet het geval. Hij heeft twee papa's en één mama.

"Maar als hij twee papa's heeft, dan heeft hij toch geen mama meer nodig?"

"Jawel, om te poetsen en te stofzuigen!"

Pien: "Mama, als ik twaalf ben en jij bent dan nog niet dood, dan zijn er twee mama's!"

Ik, ietwat geschokt: "Hoezo, Pien?"

"Als ik twaalf ben dan word ik mama, want ik heb een toverlijf!"

In de auto zingt Jeppe een liedje dat hij samen met Pien in de zomervakantie bedacht heeft: "Rood en blauw, rood en blauw, samen hebben wij veel plezier!"

Pien: "Oh Jeppe, jij hebt een toverhart, want jij hebt dat zó goed onthouden!"

Pien zit op dansles, maar beleeft er geen plezier aan. Na vier keer houdt ze het voor gezien. Ze wil er niet meer heen. In een opvoedkundige bui leg ik haar uit dat ze dan nooit meer op dansles mag, ook niet als ze groter is en wel weer wil. Een beetje boos mompelt Pien: "Als ik groot ben, ben jij toch dood."

Jeppe wil dat Ama een boekje voorleest, maar Ama zit nog te lunchen.

"Ik doe het zo, Jeppe. Ik eet eerst nog even een boterham, want ik moet nog een beetje dikker worden."

Jeppe kijkt even kritisch en zegt dan: "Je bent al dik!"

Op de vraag of papa ook dik is, knikt Jeppe bevestigend. "Maar," voegt hij er snel aan toe, "mama is niet dik!"

Pien is verwoed aan het poetsen. "Oh nee, Ama, er is een ramp gebeurd!" Er liggen twee hagelslagjes op de grond...

Pien en Jeppe spelen samen een spelletje 'Wie is het'. Door het stellen van slimme vragen, moet je raden welke persoon bij de ander op z'n kaartje staat. Jeppe stelt hele slimme vragen: "Pien, heeft die van jou een grote neus?"

"Jeppe, dat heb je net ook al gevraagd. Stel maar een andere vraag."

"Pien, heeft die van jou een kleine neus?"

Even later is hij weer aan de beurt: "Pien heeft die van jou een bril?" Ook dat heeft hij net al gevraagd, dus hij stelt een andere: "Pien, heeft die van jou ogen?"