Binnen spelen

Een dagje lekker thuis. Druilerig weer, dus binnen blijven, En wat doe je dan? Dan speel je dat je Sassa bent, compleet met haarband en je laat je moeder een knorretje maken en vastleggen op de foto.

En je broer? Die slaapt veel, want hij is een beetje ziekjes. En als hij niet slaapt, doet hij niets liever dan knuffelen met papa of mama. Voordeel als je ziek bent: dan mag je een beetje langer opblijven en even televisie kijken.

En dan komt er goed nieuws: Ama mag waarschijnlijk eind volgende week al uit het ziekenhuis! Mama legt het aan Pien uit: "Ama mag misschien al heel snel uit het ziekenhuis."
"Hoe snel?"

"Ongeveer tien nachtjes slapen."

"Oh, dat is nog héél lang!"

Maar het goede nieuws vraagt wel om een zelfverzonnen liedje voor Ama.

Wachten op Swiep - 1

Esther, een van onze verloskundigen, heeft de theorie dat Swiep geboren zal worden als hij iets meer dan 3kg weegt. Dus niet zozeer na 40 weken, maar als de buik 'vol' is. Hij weegt nu (5 augustus) 2444g. Babies van deze termijn komen zo'n 150g per week aan, dus als de theorie klopt, nog zo'n 4 tot 5 weken te gaan... Een andere theorie is dat moeder klaar moet zijn voor het nieuwe kindje. Ik heb nog drie dingen op mijn to-do-vóór-de-geboorte-van-Swiep lijstje staan...

Cultuur in huize Vermeer

Terwijl de regering op alle vormen van kunst bezuinigd, wordt er op de Berg juist erg in geïnvesteerd. Deze keer is het ballet: Giselle. De hoofdrol wordt vertolkt door Pien Vermeer en de prins wordt zeer geloofwaardig neergezet door Jeppe Vermeer.

Dan volgt er nog een bezoekje aan een andere vorm van cultuur: de papa-kermis. En dan is het smullen geblazen.

Een warme dag

Misschien wel de warmste dag van het jaar, maar daar hebben Pien en Jeppe geen last van. Ze zingen, dansen, lezen, spelen, eten. Kortom, ze zijn gewoon zichzelf!

Ama in het ziekenhuis

Na een week op de Berg in de tuin te hebben gewerkt, kreeg Ama last van haar rug. Hoopten we eerst nog dat het een extreme vorm van spierpijn was, toen vreesden we toch voor weer een hernia. Maar de bijkomende koorts deed de huisarts toch besluiten tot een ziekenhuisopname en daar ligt ze nu.

We gingen uiteraard op bezoek. Pien had een mooie tekening gemaakt: een kindje, een papa en een mama, alledrie met blauwe ogen en alledrie onder een dakje waar regen op viel. Dat dak was het dak van het ziekenhuis. Ze werden niet nat van de regen, dankzij dat dakje.

Toen de verpleegkundige de antibioticum kwam toedienen, trokken Pien en Jeppe zich meteen terug van het bed, kropen respectievelijk bij papa en Apa op schoot en keken met grote ogen toe. Ze kregen van de verpleegkundige ieder een grote spuit waar ze 's avonds heerlijk mee gespeeld hebben in bad. De badkamer stond blank.

Weer aan het werk

Na twee weken vakantie, is Peter weer aan het werk en gaan Pien en Jeppe weer naar het kinderdagverblijf. Dat is best heel vermoeiend!

Pien houdt niet van harde geluiden. Stofzuigen in haar bijzijn? Liever niet. Laat staan boren of grasmaaien. Ze legt uit hoe dat komt: "Ik hou niet zo van harde geluiden, want dan doen mijn oren flap."

We hebben een gesprekje over broertjes en zusjes. Papa heeft geen zussen, mama ook niet. Wel schoonzusjes, die we voor Piens begrip 'nepzusjes' noemen. Pien snapt het allemaal heel goed. Zij heeft nu één broertje en straks twee: Jeppe en Swiep. En terwijl haar babybroertje nog geboren moet worden, denkt Pien nog wat verder vooruit. "En weet je hoe mijn zus heet? Die heet Onwiewie, maar die ken je nog niet en die is nog heel ver weg." ...

Jeppe heeft een missie

Jeppe leest graag zelf, maar vindt het ook heerlijk als hij voorgelezen wordt. Daar moet hij natuurlijk wel wat voor doen: een boekje halen. Een videoverslag(je).

Lekker vakantie

Een heerlijk warme zomer, dus we zitten vooral veel binnen...

Tijdverdrijf

Jeppe krijgt van Apa en Ama een mooie schommel. Zolang het niet té hard gaat, geniet hij met volle teugen. Intussen kan het Pien niet hard genoeg gaan.

De muzikaliteit zit er bij beiden duidelijk in. Jeppe swingt op een duo-compositie van Händel en Mozart: Timotheus oder die Gewalt der Musik. En Pien laat zien hoe je op datzelfde stuk ook heel goed kan balletten. Als Jeppe in bed ligt, vermaakt Pien zich met haar nieuwe stiften en een kleurplaat van Sesamstraat.

Wat kunnen ze al veel!

's Ochtends aan de ontbijttafel, radio 4 staat aan. Er klinkt een stuk voor piano en cello. Jeppe zwaait gevoelig met zijn handen mee, hij dirigeert. Tussendoor steekt hij af en toe een stukje boterham in zijn mond. Als het even stil is tussen het eerste en het tweede deel, legt hij zijn vork neer en begint te klappen.

Pien zit aan de overkant van de tafel terwijl ik de krant lees. "Kijk mama, de P van Pien!" En even later, een reclame 'top10', staat er: "Kijk mama, daar staat 'op'!" Drie jaar oud en dan al kunnen lezen, op z'n kop!

Peter is een weekje op vakantie, en met de dikke buik kan mama wel wat hulp gebruiken, dus Apa en Ama staan paraat en springen waar nodig en mogelijk bij. Zo nu en dan slapen we een nachtje op de Laan, maar omdat papa de auto mee heeft, moeten we dan op even op de taxi wachten. In dit geval is dat Apa.