We hebben een hoop in te halen. Van kerstdiner tot nieuwjaarsdans. Van dierentuinbezoek tot Kasteel Hoensbroek. Van zingen, drummen en toeteren, tot lallen bij het carnavallen.
Jeppe en Flinn weten wel waar de baby's vandaan komen.
Jeppe: "Dan gaan een papa en een mama knuffelen."
Flinn: "Ja, en dan komen de zeldzamen en die gaan dan naar de eierzaal."
Jeppe: "Ja Pien, bij jou ging dat zo, dus jij bent heel zeldzaam!"
Jeppe vertelt een onwaarheid. Ik spreek hem daarop aan, waarop hij zegt: "Daar kan ik niks aan doen, mama, dat doen mijn hersenen!"
Flinn houdt echt heel veel van zijn moeder. Dat toont hij door op het schoolbord in de keuken twee harkenpoppetjes te tekenen met een hartje erbij: "Kijk, dit ben ik en dit ben jij, mama, en dit hartje is erbij, want ik ben I love you op jou!"
De volgende dag zeg ik iets wat hem niet zint. Stampvoetend loopt hij naar het bord, pakt de borstel en veegt de tekening uit.
Duidelijk.
Flinn speelt met zijn auto's: "Volle gasten vooruit!"
We lopen langs een overdadig versierde kersttuin. Er hangen lampjes in verschillende struiken en bomen, er staat een treintje met verschillend gekleurde kerstlichtjes, zes engelenbeelden toeteren zich een slag in de rondte om een uit lampjes geconstrueerde kerstboom en er schommelt een grote, dikke kerstman in een opgeschoren kerstboom, met boven zijn hoofd een tiental enorme kerstballen. Flinn: "Kijk, daar hangt een kerstman met glazen ballen!"
Wat mensen zoal niet weggooien, of verliezen... Flinn vindt een tampon: "Wat is dat, mama? Is dat een bom?"
Flinn en Jeppe spelen het kerstverhaal. Flinn: "En ik was hier, ik was Maria. En toen kwam jij naar de geboortenis kijken."
Jeppe: "Sinterklaas doet cadeaus in onze schoen, maar de kerstman bestaat niet. Dat zijn gewoon je ouders die cadeautjes in je schoen doen."
Flinn: "Ja, net als Pasen!"
